Chorwacja
Klimat
Na Wybrzeżu Adriatyckim panuje klimat śródziemnomorski charakteryzujący się suchym i ciepłym latem oraz wilgotną i łagodną zimą.
Najcieplejszym miesiącem jest lipiec, najchłodniejszym styczeń, a średnia insolacja wynosi rocznie 2600 godzin, przy czy największe nasłonecznie przypada na wyspy Adriatyku Środkowego.
Latem, na Adriatyku Północnym, temperatura wynosi 34ºC, podczas gdy na południu dochodzi nawet do 38°C.
Najniższe zimowe temperatury odnotowane na Adriatyku Północnym wynosiły -16°C, a na południu temperatura nie spadła poniżej -6°C.
W ciągu ostatnich 5 lat globalne ocieplenie powoduje podwyższenie średnich wartości temperatur.
Wiatry
Najczęściej występującymi na Adriatyku wiatrami są bura (NNE do ENE) i jugo (ESE do SSE), które przeważają jesienią i zimą oraz maestral (WNW do NW) wiejący przeważnie latem. Oprócz nich, wieją wiatry z kierunku S (oštro), SW (lebić, garbin), W (pulenat), N do NW (tramontana), E (levanat) oraz wiatry przybrzeżne (burin i zmorac).
Bora
Najbardziej znany wiatr na wybrzeżu Adriatyku, wiejący z kierunku lądu w stronę morza. Jest wyjątkowo silnym, suchym i zimnym wiatrem, trwającym przez kilka dni (2-3). Bura powstaje poprzez napływ chłodnych mas powietrza znad Niziny Panońskiej, poprzez Góry Dynarskie, na wybrzeże. Rijeka, Senj, Maslenica, Split, Vrulja i Makarska, to miejscowości szczególnie wyróżniające się siłą i prędkością bury. Najsilniejsza bura powstaje w przełęczach górskich, gdzie chłodne powietrze zmienia kierunek, częstotliwość bury opada z północy w kierunku południa Adriatyku.
Jugo (Sirocco)
Jugo (Sirocco) najczęściej wieje z kierunku SE. Powstaje w wyniku krążenia mas powietrza powstałych przez Genueński niż atmosferyczny w kierunku południowym lub niż atmosferyczny znad Adriatyku. Niekiedy masy powietrza znad północnej Afryki przemieszczając się nad basenem Morza Śródziemnego wzbogacają się w wilgoć, a nad Adriatyk docierają jako ciepły i wilgotny wiatr, który może także wywołać brudne (błotne) deszcze. Zazwyczaj wieje nad całym Adriatykiem i wywołuje wysokie fale na morzu. Często zdarza się, że na Środkowym i Południowym Adriatyku wieje jugo, a na Północnym bura. Jugo, podobnie jak bura, trwa średnio 2-3 dni. Prędkość wiatru wynosi od 10m/s do 30m/s, siła wiatru wzrasta po 24 do 36 godzinach wiania, jugo wieje bez niespodziewanych podmuchów, a siłę sztormu zazwyczaj osiąga w ciągu trzeciego dnia od początku wiania.
Maestral (Mistral)
Wiatr wiejący latem, powstaje w wyniku różnic ciśnienia nad Morzem Śródziemnym. Wieje tylko wzdłuż wybrzeża, rzadko dociera dalej niż 20 m wewnątrz kontynentu i wieje nisko (do 300 m wysokości). Zaczyna wiać około godziny 10, a około godziny 14 osiąga swoją maksymalną prędkość, zawsze przestaje wiać przed zachodem Słońca (zazwyczaj około godziny 18). Maestralowi towarzyszy ładna pogoda, przy tym znacznie łagodzi letnie upały na wyspach oraz wzdłuż wybrzeża.
Tramontana
Lokalny, suchy, krótkotrwały i chłodnawy wiatr, nie jest tak silny i nagły jak bura. Towarzyszy mu bezchmurna pogoda i wysokie ciśnienie atmosferyczne. Dalej od wybrzeża, wieje z większą siłą, trwa dłużej i tworzy poprzeczne fale. Częściej występuje na Adriatyku Południowym.
Zmorac i Burin
Powstają wskutek niejednakowego nagrzewania się lądu i morza; w ciągu dnia wieje zmorac, a w ciągu nocy burin.
Nevera (Neverin)
Występuje głównie na północnym Adriatyku. Chodzi o formę "burzy z gorąca", która powstaje w wyniku przegrzania powierzchni ziemi (najczęściej dotyczy to doliny Padu). Gorące i wilgotne powietrze szybko postępuje do góry i pozostają po nim tak jakby "dziury". Nadejście tego wiatru sygnalizowane jest silnymi i długimi porywami wiatru oraz gromadzeniem się zachmurzenia typu stratocumulus. Wiatr osiąga siłę 6-8 Bft, czasem nawet 10. Gromadzące się chumry mogą stopniowo wytworzyć obłok typu cumulonimbus. Występują opady. Wiatr stopniowo słabnie, a opady zmieniają się w ulewę, która dosłownie składa się ze spadających słupów wody. Po około godzinie deszcze słabnie, ale cały proces może się powtórzyć. W tym przypadku prognozy meteorologiczne nie bywają zbyt dokładne. Przed nadejściem nevery stopniowo spada cieśnienie powietrza. Jeżeli po tym spadku znów szybko wzrośnie, zbliża się burza. Jej nadjeście bywa ogłaszane przez grzmoty i błyskawice. Wartość ciśnienia po burzy miałaby powrócić do poziomu sprzed burzy. Jeżeli nie, prawdopodobnie nadejdzie jej kolejna fala.
